1. اتصال رزوه‌دار
اتصال رزوه‌دار یک روش رایج برای اتصال لوله‌های فولادی بدون درز است. اتصال با پیچاندن رزوه‌ها در هر دو انتها حاصل می‌شود. اتصالات رزوه‌دار دو شکل دارند: رزوه‌های داخلی و رزوه‌های خارجی که برای برخی از سیستم‌های خط لوله با قطر کوچک، فشار کم و قطر کوچک مناسب هستند. این روش اتصال ساده، آسان برای اجرا و بسیار قابل اعتماد است، اما بست‌ها به دلیل تأثیرات خارجی مستعد شل شدن هستند.

2. اتصال فلنجی
اتصال فلنجی یک روش اتصال لوله فولادی بدون درز قابل جدا شدن است. فلنج از دو قسمت با طرح کلی یکسان اما اندازه‌های مختلف تشکیل شده است. این امر با اضافه کردن فلنج به دو انتهای لوله و اتصال آنها به یکدیگر از طریق پیچ و مهره محقق می‌شود. اتصالات فلنجی به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند و برای محیط‌های با قطر بزرگ، فشار بالا و دمای بالا مناسب هستند. عیب این روش اتصال این است که به دلیل تغییرات دما و لرزش مستعد نشت و شل شدن است.

۳. اتصال سوکتی
اتصال سوکتی یکی از روش‌های اتصال لوله فولادی بدون درز است که به اتصال روزنه نیز معروف است. این روش با پردازش غلاف‌های سوکتی در هر دو انتهای لوله حاصل می‌شود. مزیت اتصال سوکتی این است که جداسازی، تعویض و نگهداری آن آسان است و برای برخی از سیستم‌هایی که نیاز به جداسازی آسان دارند مناسب است. عیب این روش اتصال این است که گران‌تر است و برای اتصال به ابزارهای پیچیده‌تری نیاز دارد.

۴. اتصال جوشکاری
این روش اتصال یکی دیگر از روش‌های اتصال رایج برای لوله‌های فولادی بدون درز است. به این معنی که ابتدا دو انتهای لب به لب پخ زده شده و سپس در فاصله مشخصی نگه داشته می‌شوند و سپس ماده جوشکاری به دو وجه انتهایی اعمال می‌شود و سپس عملیات پخت در دمای بالا انجام می‌شود. روش اتصال جوشکاری هزینه کمتری دارد، نقاط اتصال محکم، ایمنی بالا و عملکرد آسان دارد. این روش برای برخی از سیستم‌های با قطر بزرگ، فشار بالا و بدون نشتی مانند نفت، صنایع شیمیایی، برق، گاز طبیعی و غیره مناسب است. عیب این روش اتصال این است که به مهارت‌های عملیاتی بالایی نیاز دارد. اگر جوشکاری به خوبی انجام نشود، کیفیت جوش ممکن است به راحتی پایین بیاید.

5. اتصال غلاف کارتی
اتصال فرول یک روش اتصال لوله فولادی بدون درز است. این روش دو انتهای لوله را به اتصالات سرنیزه‌ای تبدیل می‌کند و سپس اتصالات سرنیزه‌ای را در هر دو انتها از طریق فرول فشار می‌دهد تا اتصال برقرار شود. روش اتصال غلاف کارتی مزایای ساختار ساده و سریع، عدم نیاز به مهارت‌های حرفه‌ای، کارکرد آسان، آب‌بندی خوب، ایمنی و قابلیت اطمینان و غیره را دارد. برای برخی از سیستم‌های با قطر کوچک و فشار کم مناسب است. عیب آن این است که نقاط اتصال به دلیل تأثیرات خارجی مستعد شل شدن هستند.

سایر روش‌های اتصال:

1. اتصال شیار نورد: مناسب برای اتصالات لوله با الزامات خاص که نیاز به کنترل دقیق عمق و عرض شیار نورد دارند.

2. اتصال فشاری: اتصال فشاری یک روش اتصال رایج است که برای سیستم‌های خط لوله فشار بالا و دمای بالا مناسب است. این روش انتهای لوله را به یک سطح مخروطی تبدیل می‌کند و سپس اتصال فشاری را از طریق گیره‌ها و پیچ‌های مخصوص انجام می‌دهد. اتصالات فشاری دارای ویژگی‌های آب‌بندی خوب و ظرفیت تحمل فشار قوی هستند و برای نفت، صنایع شیمیایی و سایر زمینه‌ها مناسب هستند.

به طور خلاصه، روش‌های مختلف اتصال لوله‌های فولادی بدون درز ( ASTM A106 ) مزایا و معایب خاص خود را دارند و باید بر اساس نیازهای خاص در کاربردهای عملی انتخاب شوند.